آخرین ارسال های تالار گفتمان

هیچ ارسال جدیدی برای تالار گفتمان وجود ندارد .
آذر
8
1390

سلاح،استقامت وفرم تکنیکی

 سلاح

بیشتر و تقریبآ میتوان گفت حداکثر ورزشهای رزمی در کنار حرکات دست و پا از سلاحهایی نیز استفاده میکنند.

در سمبکالاه نیز این سلاحها وجود دارند اما نکته جالب اینجاست که تنوعی که در سلاح در این سبک وجود دارد در کمتر سبک و شاید هنوز چنین تنوعی مشاهده نشده باشد. سلاحهای متداول همچون شمشیر، نانچیکو، سانچیکو، چوب، چاقو و باتوم را ممکن است در سبکهای دیگر نیز دید اما وجود سلاحهایی چون تبرزین، پرتاب میخ، نیزه چینی و سلاحهایی از این قبیل (که نام همگی را دقیق نمیدانم) یکجا و در کنار هم باعث میشود این سبک را از دیگر سبکها در این زمینه نیز متمایز کند.

 



 ● استقامت

فاکتورهایی که برای ورزشهای رزمی در نوشته های پیشین بیان شد جزء مهمترین فاکتورهای مورد نیاز یک رزمی کار است اما هیچکدام از آنها بتنهایی جوابگو نیستند و یک رزمی کار زمانی میتواند جزء بهترین رزمی کارهای هم شرایط خود باشد که تمام این ویژگیها را در کنار یکدیگر داشته باشد و بتواند در مواقع لزوم از هرکدام یا همگی استفاده نماید. البته عوامل گفته شده نیز بدون مهمترین عامل در پیشرفت یک رزمی کار آنقدر کارایی ندارند که عامل استقامت دارد. 

این استقامت یک رزمی کار است که میتواند باعث گره خوردن عوامل فوق و تکمیل فرد باشد. کسی که قدرت و سرعت بالایی دارد و در اجرای حرکات دقت بالا را بکار میگیرد وقتی استقامت کافی برای تحمل شرایط سخت رزم را ندارد فقط ابتدای کار میتواند در گود جولان دهد (و البته گاهی همان ابتدا با تغییر شرایط محیطی نیز شروع نامنایب یا اصلآ شروعی نخواهد داشت)

و در انتها اوست که در مقابل سختیها سر خم میکند و تسلیم میشود.



سمبکالاه برای بالا بردن استقامت سمبکالاه کاران از تمرینهای سخت و آنهم در شرایط سخت استفاده کرده و میکند تا به این طریق ایستادگی در مقابل سختیها و مشکلات زندگی را علاوه بر رزم به هنرجو بیاموزد. و اینست علت اصلی اینکه ورزشهای اصیل رزمی در شرایط باز و در دریا و کوه و صحرا و جنگل و... آموزش داده میشد. البته علاوه بر اینها رزمی کار باید همیشه و درتمام شرایط آماده باشد و تا شرایط عوض یا کمی سخت شد جا خالی نکند.

● فرم تکنیکی
 

 اکثر ورزشهای رزمی شامل دو قسمت اجرای فرم و مبارزه هستند که (اغلب) میتوان گفت کاملآ مجزا از یکدیگرند، به این معنا که فرد برای مبارزه از تمام (یا حداکثر و گاهی اوقات هیچ یک از) تکنیکهای فرم در مبارزه استفاده نمیکند و واضحتر بگویم که تکنیکها و فرمهای اجرایی وی هیچگونه عملکرد و کارایی در هدف اصلی رزم که همان مبارزه است ندارد و فرد متکی به چند ضربه و گاهی شگردهای مخصوصش میشود.

(البته در مورد سبکهای دیگر بصورت کلی مطلب بیان شده و این مطلب نیز شامل تمام ورزشها نمیشود و از آن، توهین به هیچ سبکی تلقی نشود)


در سمبکالاه فرم تکنیک و استفاده عملی از تکنیک کاملآ با هم تلفیق شده اند، و در یک حرکت هم فرم و هم کارایی در مبارزه رعایت شده و با اطمینان کامل میگویم که ۱۰۰% حرکات دارای بهترین فرم و کارایی در مبارزه است.


سایر صفحات : 12345